143

دو هفته پیش بود که خبر را شنیدم.خبری که اصلا به خواب هم نمی دیدم و هیچ وقت ثانیه ای فکر نمی کردم یکنفر که سالها قبل شاید 17_18 سال قبل می دانستم فقط چنین شخصی وجود دارد و تقدیر و کمی ماجراجویی من باعث شد که بوسیله ان شخص صفحه ای تلخ در زندگیم را تقریبا ببندم .ان لحظه که خبر برایم تایپ می شد انقدر دچار هیجانات شدید بودم که نگو،راستش قند تو دلم اب شد دلم خنک شد و مجبور بودم این وسط همش به خودم مهیب بزنم نکن دیدی دست سرنوشت را تو هم از فردایت خبر نداری اما چه کنم حس درونیم بود نمی توانست جز این باشد باید می پذیرفتم این خوشحالی عجیب را ،،همراه با عذاب وجدان ادم خوشحال باشه خیلی سخته اما خوب حس من بود نمی توانست جز ان باشد و سرنوشت و سرنوشت ،مغزم سوت می کشید خدای من ! دقیقا بخاطر چیزهای که من برایش جنگیدم برای من ارزشمند بود خودم و وجدانم رانفروختم خسته دلزده پس نزدم تا اخر خطی که می دانستم بن بست است ماندم !زخمی شدم نابود شد همه چیز من ان روزهای که به خودکشی خیلی فکر می کردم!بار سنگینی بود من تحمل چنین باری را نداشتم،صحنه ای از توچال حک شده در ذهنم رابه خاطر می اوم ،دره را نگاه می کردم دختر شجاع باش چشمات را ببند و تموم کن !

اشک از چشمانم جاری بود غمگین خوشحال سبک از باری که از دوشم برداشته شد.و حالا او چه فکر می کند!تاوان بود قصاص بود من نمی دونم و خودم را در حدی نمی بینم که خدا یا طبیعت یا هر چی بخواد بخاطر من !!،

گفتم ارام باشه زیاد کنجکاوی نکنه و منتظر بمونه زمان بهترین حلال مشکلات هست. گفتم خواهی شناخت عجله نکن برات عجیب و راز هم نباشد هر کسی قصه ای دارد و ممنون از اعتمادی که کردی و قصه ات را گفتی من هم خواهم گفت اما خواهشا اسمی از من نبر و کنجکاوی نکن تا بفهمی من کی هستم من هم قصه ای دارم تحمل کن و پاسخ اعتمادش را دادم به طریقی دیگر وگفتم تعریف می کنم اما نگفتم وقتش را ،

،دلم برای ان همه خانومی نجابت عشق تنهایی درد رهایی تنگ شده ،،24_25 انتقام ان روزهای سوخته به قیمت سنگینی پرداخته شد،و به او خواهم گفت اما شاید نگویم مسبب تمام ان سنگینی و تلخی کسی نبود جز ......

پی ن.شت.امروز به اتفاق برادر و همسر رفتیم قلعه گریفن و من رانندگی کردم تو اتوبان من شوماخر ادعا گندی زدم که نگو می خواستم باند یکطرف را واردش بشم که با فریاد که چه عرض کنم با جر خوردن اقای همسر بخود امدم ها ها

زیر آسمان وی...